Jichaw kozak za Dunaj [1]

Jichaw kozak za Dunaj,
Skazaw: "Diwczyno, proszczaj!"
Ty, konyku woroneńkyj,
Nesy ta huljaj.

– Postij, postij, kozacze!
Twoja diwczyna płacze.
Jak ty mene pokydajesz –
Tilky podumaj!

– Biłych ruczok ne łamaj,
Karych oczej ne styraj,
Mene z wijny zo sławoju
K sobi ożydaj!

– Ne choczu ja niczoho,
Tilko tebe jidnoho.
Ty bud zdorow, mij myłeńkyj,
A wse propadaj!

– Carska służba – dowh wojinskyj,
Jichaty pora do wijska,
Szczob hranycju zachyszczaty
Wid ljutych worohiw.

– I bez tebe, mij ljubeznyj,
Wrah izhyne ljutyj, derzkyj.
Ty na wijnu ne chody,
Mene ne ostaw!

– Szczo ż tohdy kozaky skażut,
Koły ż pobidy dokażut,
Szczo dowh carskyj ja zabuw
I sebe j ljudej.

– Oj mij myłyj, mij serdecznyj.
Koły ż rok sudyw tak wicznyj,
Ty na wojnu pojiżdżaj.
Mene ne ostaw!

– Oj ja tebe ne zabudu,
Poky żyt na switi budu!
Zostawajs, zdoroweńka,
Proszczaj, myłeńka.

Swysnuw kozak na konja, –
Zostawajsja, mołoda.
Ja pryjidu, jak ne zhynu
Czerez try hoda!